Master (2)

't Is nu officieel. Apetrots kan ik u melden dat ik sinds gisterenavond opgenomen ben in het gouden boek van de MMC en mag rondlopen met de felbegeerde Master-jacket. Helaas heb ik iet of wat mankend deze eer in ontvangst genomen. Ik sukkel nog altijd met een voetblessure. Ik tracht mijn conditie op peil te houden door meer te gaan zwemmen. Zo zwom ik gisteren een lange duur van 1:10u en 3.000m in het zwembad van Landen. Terwijl de andere MMC-ers 15km liepen. Dinsdag a.s. naar de sportarts. Hopelijk brengt deze wat duidelijkheid en een oplossing in deze materie.

115e Boston marathon

Terug thuis. Tijd om een evaluatie te maken. Ik heb de resultaten eens omgezet in de ons vertrouwde eenheden, namelijk km/u:

Eigenlijk 2 keer een ontgoocheling. Ik wou onder de vier uur eindigen en het minstens even goed doen als in Chicago (3:49:35u). Die doelstellingen heb ik dus niet gehaald.

Nochtans waren alle elementen in het voordeel. Mooi weer, wind in de rug en (netto) berg af. Maar dat laatste zou me nog duur te staan komen!
Uiteindelijk ben ik de wedstrijd niet goed begonnen.
Het was meer dan een uur aanschuiven voor de bus naar de startplaats. Ofschoon het zonnig was, blies de koude westenwind toch de warmte uit je lijf. Aan de start vonden we gelukkig een leuk plaatsje uit de wind. Na een dik uur wachten daar, mochten we ons naar de start begeven. Een plastiek poncho hield de frisse wind uit de kleren. We passeerden opnieuw de bussen om er onze zak met spullen af te geven die we dan weer aan de aankomst konden oppikken. Na een dik kwartier wandelen merkte ik plots dat ik mijn numberbelt niet aan had. Ik zou bijna vertrokken zijn zonder nummer (met geïntegreerde chip) en erger, zonder gels! Ik moest dus terug naar de bus lopen. Die stond er gelukkig nog. Als ze mij dan mijn nummer vroegen, wees ik meteen op het vervelende probleem. 'My number is still in the bag'. Uiteindelijk kon ik mij mijn nummer weer voor de geest halen en hebben ze mijn zak terug gevonden. Als allerlaatste kon ik dan 'terug' naar de startplaats. Jawel, ik ben de Boston Marathon als quasi laatste vertrokken!! En dat zou ik geweten hebben. Nog voor ik de startlijn overliep, had ik er al enkele kunnen inhalen. Vanaf de start moest ik diverse inhaal manoeuvres maken. Dat kostte mij uiteindelijk veel energie en bovendien vergde dat veel van mijn knieën. Het duurde meer dan 15km vooraleer ik eindelijk op mijn ritme zat en dan had ik natuurlijk al aardig wat kruit verschoten. De halve marathon liep ik nochtans in een mooie tijd van net geen 1:51u. Maar dan kwam het 'uphill' gedeelte en ik voelde dat ik het beste al gegeven had. Erger nog, vanaf km 25 begon mijn rechterknie ernstig te zeuren. Het is echter mijn linkerknie die geopereerd is. Te veel gecompenseerd? Hartbreak Hill is een 'beklimming' in 4 etappes. Na elke etappe daalt het weer een klein beetje. Ik moest mijn snelheid afnemen om de pijn te kunnen verbijten. Maar helaas ook in de afdalingen, waarmee ik dus geen compensatie vond in het tijdsverlies van de beklimmingen. Beter dan Chicago zou me dus niet meer lukken.
Op km 35 kwam ik onze enthousiaste supporters en fans tegen. Net voorbij de top. Met gemengde gevoelens heb ik Geert een smakkerd weggegeven. Mijn dochter en mijn nichtje hadden een spandoek gemaakt die me gelukkig konden opmonteren. Het schreeuwen stond me dichterbij dan het lachen. De wetenschap dat het nu hoofdzakelijk bergaf zou gaan gaf me nieuwe moed. Onder de 4 uur moest nog lukken. Maar de zwaartekracht had het duidelijk op mijn rechterknie gemunt en ik moest weer vertragen. Mijn hele lichaam schreeuwde om te stoppen. Of toch om zijn minst om te wandelen. Ik heb er echter niet aan toegegeven. Ik las onlangs nog een artikel dat het niet zozeer je lichaam is dat signalen geeft, maar eerder je hersenen. En die zouden me nu eens niet om de tuin leiden. Het weinige bergop kraakte me echter meer en meer. Zelfs het stukje naar Boylstonstreet was er te veel aan. Maar dan zie je de finish, kan je alles weer relativeren en pers je er alles uit wat er nog in zit. Helaas had ik over de laatste twee kilometers meer dan een kwartier gedaan, zodat ik zelfs niet binnen de vier uur eindigde. 4:04:23u. Toch tevreden dat ik het weer eens gehaald heb en dat ik hem echt wel uitgelopen heb. Met de beperkte wandelingen aan de bevoorradingen niet meegerekend.
Ik sprak direct een verpleegster van het rode kruis aan om mijn knieprobleem voor te leggen. Die heeft me dan prompt met de rolstoel naar de infirmerie gebracht waar ijs het nodige ontstekingsremmende werk kon voltrekken. Na een dik kwartier kon ik dan mijn zak weer ophalen. Gelukkig, want de zon verdween achter een dik wolkendek en ik begon het koud te krijgen. Ons hotel lag vlakbij zodat ik snel weer op temperatuur kon komen in een heerlijk warm bad.
Vreemd genoeg heb ik geen pijn meer gevoeld in mijn knie, noch de linkse noch de rechtse. Al bij al was ik weer snel gerecupereerd. Na dat deugddoende bad ben ik de anderen gaan opzoeken in de Irish Pub vlakbij. De meesten hadden zich blijkbaar ook miskeken op deze marathon, alleen Geert A. kon zijn slag slaan en liep 3:06! Op dit parcours wel een glansprestatie. Achteraf hoorde ik dat er een nieuwe recordtijd op de marathon werd gelopen. 2:03:02u. Voorlopig nog betwist, maar waar gaat dat eindigen!!!

Eén en ander te bespreken met Tomas. In Berlijn wil ik dit niet meer meemaken. Vermits het een vlakke marathon is, zal ik de heuvels al vast niet moeten vrezen...

The Boston Marathon Result

Licht ontgoochelend resultaat. Aan de omstandigheden lag het zeker niet. Aangename temperatuur, zonnig en wind in de rug. Tot km 25 nog goed op schema om 3:45u te halen, maar dan brak Heartbreak Hill niet mijn hart maar eerder mijn knie. De laatste 2,2 km kostte mij een kwartier.

Het weer ...

... belooft goed te zijn voor maandag. Zonnig en zo'n 15° à 16°C.

Maar 's morgens nog redelijk fris! Zoals gisteren, maar dan overdag. Ondanks het zonnige weer was het gisteren toch wel koud. Vandaag is de dag grijs begonnen, maar het durft hier blijkbaar nog al eens veranderen!
De wind zou ook naar het zuidwesten draaien en maandag zelfs naar zuid-west-westen. Recht in de rug van de marathonlopers dus.

Boston, oudste stad van de VS

Vroeg op! 4:30u! We worden met de auto naar Berchem station gebracht. Van daaruit gaat het dan met de KLM-bus naar Schiphol. Een ritje van 2 uur. Toch nog iets geslapen. Iets na 11:00u, met wat vertraging, stijgt de Boeing 747 op richting avondland. Rond 13:00 lokale tijd, na een vlucht van meer dan 6 uur en een tijdsverschil van 6 uur, landen we zachtjes op de tarmac van de luchthaven van Boston. Daar had dan een busje klaar moeten staan, maar die heeft nog eens een toertje moeten rijden omdat ze daar niet mocht staan wachten. Goed, rond 15:30u aangekomen in het charmante The Boston Park Plaza & Towers hotel. Even opfrissen en daarna een kleine buurtverkenning en langs de finish naar het Conventioncenter voor afhaling nummers, T-shirt en goodiebag. Op de gelegenheidsbeurs doe ik mij nog eens te goed aan allerlei energierepen, -snoepjes en -drankjes. De lage dollarkoers verleidt me tot aanschaf van extra loopmateriaal. Dezelfde loopschoenen bv. kosten hier omgerekend maar de helft van wat ze in België kosten.
Het bezoek aan de beurs sluit ik af met een film over het parcours van de Boston marathon. Best wel een hobbelige bedoeling. Maar het lijkt me wel te doen. Het is dan dan ik beslist heb om voor 3:45u te gaan.
De avond sluiten we af met een etentje in een gigantisch Italiaans restaurant nextdoor. We zijn ondertussen al meer dan 24 uur wakker als we rond 22:00u het bed opzoeken.

Wedstrijdverloop

Tomas stuurde me vandaag volgend mailtje:

Bert,

Jouw afgewerkt schema ziet er goed uit, ondanks de perikelen met de hamstrings heb je je goed kunnen herstellen in afgelopen weken.
Conditie is goed, gewicht zit goed, we kunnen zeker dromen van een super prestatie komende maandag..., ik duim voor een topdag!

De marathon dan. De weersvoorspellingen zijn op dit moment okee, droog en een 15°C en de wind lijkt ook in het voordeel te zullen blazen.
De eerste 3 miles lopen licht naar beneden, daarna loopt het tot de 16e mile vrij vlak. Nadien wat oplopend met tussen mile 20 en 21 de gekende scherprechter 'Heartbreak Hill', geen dooddoener, maar een belangrijk kantelmoment in de wedstrijd. Hierna is het gaan voor wat je waard bent.

Hanteer onderstaande tabel als leidraad voor een optimaal resultaat, maar blijf vertrouwen op je loopgevoel en doseer waar nodig.

aanbevelingen wedstrijdverloop

Heel veel succes!

groeten
Tomas

Tomas Valcke - de loopcoach
mobiel: +32(0)473/64 66 81
website: www.deloopcoach.be

Ik mag er nog sneller 'invliegen' dan anders.

Man, ik heb er echt wel zin in...

Boston Athlete Alert

Indien je je hier registreert kan je een email laten versturen telken malen jouw te volgen atleet de 10K, half way, 30K en de finish passeert.

Mijn bib-nummer is: 24195

Laatste training zit er op

Vandaag nog een tempoloop van 50 min. En daarmee zit de training voor mijn volgende marathon er op. Nu nog rusten en op de voeding letten (taperen en depleteren) Vanaf morgen drie dagen geen (of toch zeer weinig) koolhydraten (KH), donderdag lopen we er dan nog de laatste KH's uit en dan 3 dagen niets anders dan KH (carbo loading, bunkering). Brood, rijst, pasta, pannenkoeken, peperkoek, speculaas, rijstwafels, bananen, rozijnen, gedroogde abrikozen enz... Heerlijk.

Vrijdagochtend rijden we met de bus naar Schiphol om daar dan de vlieger naar Boston te nemen.

De fysieke training zit er op, het is nu nog allemaal een kwestie van de juiste mentale ingesteldheid.

Boston Marathon Entry Confirmation

Kreeg vandaag een mailtje van BCD dat mijn deelname aan de 115e marathon van Boston bevestigd werd. En inderdaad, via de website vond ik mijn naam terug.

Geen weg terug dus!

Boston

Even hing mijn deelname aan de Boston Marathon (de oudste van de wereld) aan een zijden draadje.
Gisteren kreeg ik het bericht dat de organisatoren terug wilden grijpen naar het oorspronkelijke concept door een meer sportieve marathon te organiseren in plaats van een massamarathon. Dit wil zeggen dat ze ipv 30.000 terug willen naar maximum 22.000 deelnemers. Voor de marathon van Boston moet je per leeftijdscategorie aantonen dat je een andere marathon binnen een bepaalde tijd hebt gelopen (de zg. qualified runners) maar er zijn ook nummers zonder deze beperking (de zg. non-qualified runners). Dit aantal gegarandeerde startbewijzen voor de MMC-leden wordt nu gehalveerd.
MMC geeft eerst voorrang aan de leden die Boston als laatste major lopen. Zijn er dan nog startbewijzen dan kunnen de lopers die deze marathon als hun voorlaatste major aandoen, in aanmerking komen.

Vandaag verneem ik dat ik in die tweede groep zit. Ik kan dus volgend jaar deelnemen aan de marathon van Boston. Ben ik een gelukkig mens! Ik vraag me af wie er uit de boot is gevallen.