BN-classic

De Brasschaat Natuur Classic zal dit jaar al voor de vijfde keer gelopen worden op 8 februari e.k.

Twee nieuwigheden:

• Het parcours kon verlegd worden naar het privédomein van de Oude Gracht op de grens van Kapellen en Brasschaat. Met dank aan de bewoners.
• Uitproberen van de Currex sportzolen. Met dank aan Running and more.

Deelname is nog steeds gratis, maar voor de bevoorrading is het wel wenselijk dat we weten hoe groot de opkomst zal zijn. Daarom graag aanmelden op de Facebook-pagina of een mailtje sturen. De opkomst durft dit jaar wel eens zeer groot te zijn.

Meer info op de Facebook-pagina (ook voor niet FB-leden toegankelijk!).

Voor wie de MMC (Managers Marathon Club) wilt leren kennen, een behoorlijke delegatie zal aan de loop deelnemen. Je zal ze wellicht wel herkennen aan hun T-shirts. Spreek ze gerust aan...

2014

Met de snelheid van het licht is 2013 weer voorbij geflitst. En ook ditmaal was het afgelopen jaar weer eens goed gevuld, zowel op sportief, relationeel en professioneel vlak. 25 jaar getrouwd zijn is tegenwoordig bijna een uitzondering. De overgang naar 2014 heb ik ditmaal wel mooi verteerd. Ofschoon ik nog moest bekomen van de super hectische weken net voor Kerst. De Kerstvakantie heeft me opnieuw op adem kunnen brengen. En het heeft geholpen want ik had er weer een dansmarathon opzitten tijdens de jaarwende. Ik danste letterlijk en figuurlijk voor twee, mijn vrouwtje zit namelijk met haar voet in de plaaster.

Als ik de rest van 2014 ook nog zo swingend kan afhandelen, dan ziet er dat veelbelovend uit... 

Maar laat ons van de gelegenheid gebruik maken om toch eens terug te blikken.

2013 liet ook weer tonen dat ik geen superman ben. Een protrusie-blessure in de rug verhinderde dat ik de Marathon van Antwerpen kon lopen en een hevige kramp in de kuitspier maakte abrupt een einde aan mijn deelname aan de 4-daagse X-trails in de Ardennen.

Afgezien daarvan liep ik toch weer wat meer kilometers dan het jaar ervoor. Ik kon mijn besttijd op de marathon (Reims, de enige dit jaar) verbeteren met enkele seconden: 3u42'40".

Dit jaar kon ik  mijn besttijd op de halve marathon (in Brasschaat) merkelijk verbeteren: 1u43'27".

Het zijn echter de fietskilometers die in aantal fors zijn toegenomen. Het fietsaandeel in de 111 (eigenlijk 110, want de zwemproef kwam te vervallen) van La Roche zit daar zeker voor iets tussen. En samen met Unizo heb ik mooie en lange fietstochten kunnen maken als voorbereiding op mijn eerste beklimming van de Mont Ventoux. Eén beklimming (vanuit Bédoin) was toen niet genoeg. Samen met Wim M. beklommen we hem nog eens vanuit Malaucene. Heerlijk hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk!

De zwemkilometers zijn wat minder. Maar kwalitatief wat beter. Ik volgde opnieuw zwemlessen (ditmaal privé) en voel me nu technisch beter geschoold. Met dank aan Leo Van den Bril.

2014 is voor haar eerste 6 maanden al goed gevuld. Nog minder dan 2 maanden voor de marathon van Tokyo op 23 februari. Daarna de halve triatlon van Mallorca op 10 mei en dit alles als voorbereiding op mijn grootste uitdaging nl. de IronMan van Klagenfurt (Oostenrijk) op 29 juni. 3,8km zwemmen, 180km fietsen en 42,2km lopen. Toch wel even wennen...

Maar ik sta daar gelukkig niet alleen voor. Steven Schenkel weet me mooi op schema te houden en met 6 andere BrTC-leden racen we voor het goede doel Kom Op Tegen Kanker.

Sinds 1 januari is ook het sponsorgedeelte van de website IronMan Tegen Kanker on line. Mag ik jullie bij deze nog eens warm maken om ons te sponsoren per kilometer. Je kan op de website zelfs kiezen welke kilometer.

De tot nu ongewoon warme winter maakt het lopen en zelfs het fietsen best aangenaam en dat geeft wel weer wat vertrouwen in mijn prestatie op de marathon van Tokyo !

De tweede helft van dit jaar staat nog grotendeels open voor suggesties. Een beetje afhankelijk van hoe ik de IronMan verteer, zoek ik op 15 september de IFF-marathon te lopen. De Zwintriatlon op 3 september lijkt me dan ook nog net haalbaar...

Ik wil echter afsluiten met iedereen een vrolijk, kleurrijk en hartverwarmend nieuw jaar toe te wensen!!

Iron-coach

Deze week, na 2 weken van rust, is het trainingsschema van m'n nieuwe Iron-coach Steven Schenkel gestart. Wel wennen, want hij 'verplicht' me opnieuw op (zeer) lage hartslag te trainen. Traag dus. Iets wat ik helemaal niet meer gewend ben. Maar ik heb er alle vertrouwen in. Volgens Steven zou ik op termijn 12km/u (5min/km) moeten kunnen lopen aan 10 hartslagen per minuut minder dan op vandaag. Dit zou me moeten sparen op de lange afstanden en dus zeker op de volledige triatlon. 

Dat traag lopen zal 'zeer' doen, maar ik heb het er voor over...

Reims marathon

Reims, de stad in de Champagnestreek. Voor het 25-jarig bestaan van de MMC een meer dan gepaste uitvalsbasis.
En eigenlijk was ik deze feesteditie marathon gestart met het gedacht flink wat van mijn beste tijd af te kunnen knabbelen. Maar helaas... zal later blijken. Nochtans heb ik een mooie wedstrijd gelopen en was ik enigszins verbaasd dat het 'dat maar was'.
Daags ervoor heb ik nog lang met onze loopcoach overlegd wat de beste strategie zou zijn. Al snel besloten we dat 3u30' te hoog gegrepen zou zijn, maar dat 3u35' wel in mijn mogelijkheden lag. Die zondag is ogenschijnlijk droog begonnen, maar schijn bedriegt. De luchtvochtigheid was beduidend hoger dan anders, en dat zouden we geweten hebben. Het zweet parelde al na 1 km op mij hoofd. Ik vervoegde het groepje rond Christophe en William die ostentatief zouden hazen voor zij die op een tijd van 3u29' mikte. Hun 'oren' en 'staartje' lieten niets aan de verbeelding over. Nog geen 2 km na het startschot had ik al begrepen dat hun tempo me te hoog lag. Ik liet me dan ook wegzakken van dit 'ambitieuze' gezelschap. D.G. en P.W. dachten daar net hetzelfde over en zo liepen we ook vrij lang samen tot na de splitsing van de halve en de hele marathon. P. moest zich laten terugzakken terwijl ik nog net het tempo van D. aankon. Na 30km moest ik haar echter laten gaan. Kort daarna werd ik voorbij gestoken door achtereenvolgens J.V. en P.L., maar het kon me niet echt deren.
Het was echt knokken tegen de wind in en wat later kregen we er nog een flinke regenbui bovenop. Die kwam eigenlijk eerder als een verlossing, want na zo'n 5 minuten was het al weer droog en kwam de zon er stilletjes aan door. De luchtvochtigheid nam dan ook merkelijk af. Groot was dan ook mijn verwondering als ik rond km 35 P. weer kon oppikken en wat later J. die duidelijk de man met de hamer was tegen gekomen.
Ikzelf heb jammer genoeg moeten beseffen dat een tijd van 3u35' absoluut niet meer haalbaar was. Het ging er mij nu alleen nog maar om mijn PB te verbeteren. Ik begon toch stilaan de kilometers af te tellen en was dan ook blij dat ik km 40 kon bereiken in 3u30'. Om nog een besttijd neer te zetten moest ik nu toch wel een stevige versnelling inzetten. En dat lukte nog aardig ook. Dank zij de bevoorrading met flesjes water moest ik niet wandelen en heb ik mijn tempo mooi kunnen opdrijven. De ene na de andere kon ik oppikken en ik kreeg er warempel nog plezier in ook... Nog sterker was mijn verbazing toen ik net voor de finish R.Z. in het vizier kreeg. R. was mee gestart met de twee MMC-hazen, maar kreeg het kennelijk hard te verduren onderweg. Ik kon hem net niet inhalen. De jonge J.M. zag echter wel zijn kans en met een mooie demarrage ging hij ons voor. Ik kon deze marathon toch nog met een beste tijd afronden. Het werd 3u42'40". 'Slechts' 48 seconden beter dan mijn vorige besttijd. 

Op het eerste gezicht dus enigszins teleurgesteld. 

Ik had echt het gevoel een goeie wedstrijd gelopen te hebben. De halve marathon liep ik in 1u48', een beste tussentijd ooit. Maar ik was helemaal niet de enige die op dat gebied een teleurstelling opliep. Blijkbaar hebben de hoge vochtigheidsgraad, het geaccidenteerde parcours en bij wijlen stevige tegenwind roet in het eten gegooid. 

Ik moet daarom ook mijn mening herzien: mission accomplished: ik liep een betere tijd! Punt uit!

Is Reims een mooie marathon? Nee, niet echt. De eerste kilometers gaan door het historisch centrum, dat nog wel zijn charme heeft, maar daarna was het vooral het kanaal dat we te zien kregen en enkele industriegebieden. De oevers van het kanaal waren blijkbaar dankbaar, want we hebben ze beiden meermaals mogen belopen...
Maar dat de champagne rijkelijke gevloeid heeft hoeft geen betoog. Niet tijdens maar zeker na de marathon...

Yasso 800s

Vandaag stond er een interessante intervaltraining op mijn programma: de Yasso 800's, genoemd naar zijn bedenker Bart Yasso. Na een kwartier opwarming loop je 10x 800m (best op een atletiekpiste) in een zeer stevig tempo. De tijd die je dat kost per 800m is ook de recuptijd tussen de versnellingen. De tijd van de laatste 800m in minuten geeft je marathontijd in uren weer. In mijn geval waren alle tijden minder dan 3'30", de laatste was in 3"26'. Ik zou dus de marathon in 3u26' moeten kunnen lopen. Toch in ieder geval onder 3u30'.

Moeilijk te geloven...