Lopen als therapie

Is het nu omdat ik toch wat ouder wordt dat ik niet meer zo goed tegen stress kan? Er is weer een bouwverlof in het zicht en blijkbaar valt de wereld daarna weer stil. Zowel tegen de zomervakantie als nu tegen de kerstvakantie. Ik heb een overvolle agenda, de deadlines stapelen zich op en tot overmaat van ramp is mijn plotter defect geraakt.
Soms is het zo erg dat ik naar mijn loopschoenen vlucht en er voor een dik uurtje uittrek. In de sneeuw. Zalig. Het vraagt wel minstens een uur om de spanning weg te voelen glijden.

En dan overlijdt plotseling een zeer dierbaar iemand... Ook dan blijkt het lopen therapeutisch te werken. Het verdriet blijft wel, maar het wordt uitgespreid en dragelijker gemaakt. Ik kan weer alles een plaats geven en de leuke herinneringen verdringen de afwezigheid.

SportUp for Life

Serge Van Autreve, kok en ultraloper, liep gisteren van het Glazen Huis in Eindhoven naar dat van Antwerpen op de Groenplaats. En dit onder de naam SportUp for Life, de verwijzing naar Music for Life mag duidelijk zijn. We pikten aan tijdens zijn doortocht in Brasschaat. Hij liep toen al 110km in barre weersomstandigheden. We vergezelden hem tot aan de aankomst, nog 17,6km. Het begon weer te sneeuwen. De wegen lagen er verdomd glad bij. Op verse sneeuw lopen viel nog best mee. Sfeer alom. Onder politiebegeleiding liepen we een groot stuk van de Bredabaan en de Singel af, langs het sportpaleis. Jawel, in 't midden van de weg. Aan de Dageraadplaats vergezelde ons een bandje opgesteld onder een tentje op een grote pick-up. Schitterend. Om 5uur was Serge in Eindhoven gestart, rond 7u 's avonds kwam hij in Antwerpen aan. 130km aan 1 stuk!

De terugkeer naar huis verliep een pak minder voorspoedig. De tramspoorwissel na de brug van 't sportpaleis was kennelijk vastgevroren (of vast gesneeuwd?). Waardoor ik moest overstappen op de bus, die na lang wachten er uiteindelijk dan toch aankwam. Heb ik daar even koud geleden. Aan het Boekenbergpark heeft mijn vrouwtje me opgewacht. Een warm bad vergezeld van een glas Gluhwein haalden vlug de restjes kou uit mijn lichaam.

En daarmee liep ik drie dagen achtereen door de sneeuw. Waarvan 1 wedstrijd, de MMC Kerstcross. Prachtig maar letterlijk adembenemend spektakel. En het zou nog niet gedaan zijn!

Lactaattest

Ik kreeg vandaag de resultaten binnen van de lactaattest die ik op afgelopen maandag 'onderging' in de sportkliniek van Nottebohm te Brecht. Bijzonder bemoedigend!
In maart haalde ik met moeite 15 minuten, nu zelfs 23 minuten. Ik ben blijkbaar wel wat zwaarder geworden (78,4kg), maar mijn vetpercentage is afgenomen (18,1%). Waarschijnlijk meer spierweefsel aangemaakt door het vele zwemmen. Zoals ik al vermoedde is mijn overslagpols gestegen naar 172 bpm bij een snelheid van 14,3km/u. VO2max klom naar 48,6 ml/min/kg. De aerobe drempel ligt nu op 156 bpm bij een snelheid van 12km/u. Eigenlijk toch fantastisch wat je kan bereiken door gericht te trainen.
Alleen laat de lenigheid te wensen over. Daar moet ik aan werken!
Ik heb ondertussen het ambitieniveau voor de marathon van Boston nog eens aangescherpt: 3:35u. Daarvoor moet mijn VO2max boven de 50 ml/min/kg geraken. Dat kan alleen maar door zware intervaltrainingen!
Het nieuwe marathonschema van Tomas, dat ik onlangs mocht ontvangen, is daar dan ook aardig in voorzien!

Ik weet wat me te wachten staat...

Glad

Afgelopen WE mag wel het WE van de slippertjes genoemd worden. Alhoewel ik ditmaal niet gevallen ben. En wat me nog het meeste opviel is dat je nog behoorlijk kan lopen op verse sneeuw. Ik was zaterdag wel een half uur te laat in Gent en heb dat mogen bekopen met een latere start en een sneeuwstorm er boven op. De andere zaten toen al lekker binnen. Toch liep ik de 8km rond de vijver van de Blaarmeersen (ipv 10km rond de watersportbaan) in ietsje minder dan 41 minuten.
Zondag zette de dooi in en was het ongemeen glad op het parcours in Beveren. Omdat we hier geen hellingen hebben, maken we ze zelf wel, moeten ze in Beveren gedacht hebben! En de Finse piste gaat er dan ook mooi overheen. Maar ondanks het zware traject heb ik mijn besttijd op de 10 miles toch met meer dan anderhalve minuut kunnen scherper stellen! Weer te snel gestart. Dat heb je als er bijna alleen maar 'echte' atleten aan de start verschijnen. Ik werd uiteindelijk 32e van de 41 die zijn aangekomen.

Koude drukte

Professioneel zo druk dat het lopen uitblijft! Niet van mijn gewoonte. Maar anderzijds komt het wel goed uit omdat het stenen uit de grond vriest en het zo glad is dat het onverantwoord is om te lopen. Vorig winter ben ik twee maal onderuit gegaan en dat deed echt geen deugd. Moet ik me dan toch een loopband aanschaffen?
Morgen is er de MMC 10km clubwedstrijd en ze verwachten ook nog eens pakken sneeuw. Of ik er dan al geraak, 't is in Gent te doen, is nog de vraag. Of we comfortabel kunnen lopen is een andere vraag, laat staan dat we er een nieuwe PR kunnen uitslaan.
Gelukkig ben ik nog gaan zwemmen en fietsen (op de rollen, lekker warm binnen), zodat daarmee toch nog wat aan de conditie werd gewerkt.

Nu ik van thuis uit werk ben ik met zulke dagen wel content dat ik de baan niet op moet. Sta maar eens in een 600km lange file ...