Glad

Afgelopen WE mag wel het WE van de slippertjes genoemd worden. Alhoewel ik ditmaal niet gevallen ben. En wat me nog het meeste opviel is dat je nog behoorlijk kan lopen op verse sneeuw. Ik was zaterdag wel een half uur te laat in Gent en heb dat mogen bekopen met een latere start en een sneeuwstorm er boven op. De andere zaten toen al lekker binnen. Toch liep ik de 8km rond de vijver van de Blaarmeersen (ipv 10km rond de watersportbaan) in ietsje minder dan 41 minuten.
Zondag zette de dooi in en was het ongemeen glad op het parcours in Beveren. Omdat we hier geen hellingen hebben, maken we ze zelf wel, moeten ze in Beveren gedacht hebben! En de Finse piste gaat er dan ook mooi overheen. Maar ondanks het zware traject heb ik mijn besttijd op de 10 miles toch met meer dan anderhalve minuut kunnen scherper stellen! Weer te snel gestart. Dat heb je als er bijna alleen maar 'echte' atleten aan de start verschijnen. Ik werd uiteindelijk 32e van de 41 die zijn aangekomen.

Koude drukte

Professioneel zo druk dat het lopen uitblijft! Niet van mijn gewoonte. Maar anderzijds komt het wel goed uit omdat het stenen uit de grond vriest en het zo glad is dat het onverantwoord is om te lopen. Vorig winter ben ik twee maal onderuit gegaan en dat deed echt geen deugd. Moet ik me dan toch een loopband aanschaffen?
Morgen is er de MMC 10km clubwedstrijd en ze verwachten ook nog eens pakken sneeuw. Of ik er dan al geraak, 't is in Gent te doen, is nog de vraag. Of we comfortabel kunnen lopen is een andere vraag, laat staan dat we er een nieuwe PR kunnen uitslaan.
Gelukkig ben ik nog gaan zwemmen en fietsen (op de rollen, lekker warm binnen), zodat daarmee toch nog wat aan de conditie werd gewerkt.

Nu ik van thuis uit werk ben ik met zulke dagen wel content dat ik de baan niet op moet. Sta maar eens in een 600km lange file ...

Te snel vertrokken

Ik ben weer in de val gelopen. Ik ben weer te snel vertrokken. In Gent wilde ik op 13 mei onder de 50min blijven. Het werd uiteindelijk 0:50:06u. Met de Lions 10 Miles van Brasschaat mikte ik op 1:22:00u. Ik deed er 1:23:42u over. In de veronderstelling dat ik gemiddeld 12km/u moet halen, schiet ik als dus danig ook zo uit de startblokken. De eerste kilometers aan een veel te hoge hartslag. Beter is de eerste 2 à 3 kilometers aan een rustigere hartslag te beginnen en dan geleidelijk de snelheid op te drijven. Het geeft bovendien een veel beter gevoel dat je zelf kan inhalen dan ingehaald te worden.
Ik zal deze strategie toepassen voor de 20km door Brussel komende WE. Vorig jaar was mijn kruit al verschoten na 5 km. Dat kwam ook doordat ik teveel mensen moest voorbij steken omdat ik helemaal achteraan vertrok. Het werd 2:14:35u (!?) De Brussel half marathon in 2008, met quasi hetzelfde parcours, ging mij veel beter af omdat ik dan pas begon te versnellen eenmaal de tunnels gepasseerd. Ik haalde toen vlot 2:06:03u voor iets meer dan een extra km!
Ik mik nu op 1:45:00u. Dat is een half uur sneller dan vorig jaar! U zal gauw weten of de strategie geholpen heeft...