Les Hivernales

"Ja, 't is gebeurd" zou Eric van Looy zeggen! Tegen goed advies in ben ik in Bosvoorde de verlengde versie van deze voorjaarsklassieker gaan lopen. Geen 19,2 maar 20km deze keer, over de heuvels van het Zoniënwoud. Met aankomst bergop!
Zwaar zal je zeggen. Iets waar de spieren worden op aangesproken en niet zozeer de souplesse. Maar dan moeten al je spieren wel OK zijn. De eerst 10 km gingen meer dan behoorlijk. Ik liep zo'n 12km/u. Ik keek uit naar de eerste bevoorrading MAAR die was al uitgeput bij mijn doortocht. Niet te geloven! Ik had die echt wel nodig. En gelijk kreeg ik een dipje. Ik was van dat dipje nog niet bekomen of mijn rechterhamstring liet duidelijk van haar bestaan weten. Bij elke heuvel op nam de pijn wat toe. Ik had al meer dan 12km gelopen. Nog 8 te gaan. Opgeven was dan voor mij geen optie. Bij km 14 was er gelukkig wel voldoende bevoorrading en kwam ik weer op krachten door enkele beten 'franchipanne'. Vanaf toen was het ook hoofdzakelijk bergaf. Tot zo'n 500m voor de finish, dan kregen we nog een aardige kuitenbijter (in mijn geval hamstringbijter) onder de voeten geschoven. Ik finishte in 1:51:38u. Nog geen 11km/u gemiddeld dus.
Ik liet me meeslepen door mijn verslaving en het hoge testosteron gehalte van deze loop. Ondanks de pijn heb ik toch weer van het Zoniënwoud genoten en kijk al uit naar de volgende editie.

Maar eerst langs de dokter ...

Triatlon Geel en Brasschaat

Heb me net ingeschreven voor de 1/8 triatlon van Geel op 8 mei en de 1/4 triatlon van Brasschaat op 29 mei. De licenties werken nu met een PIN-code zodat ik tot vandaag moest wachten op mijn licentiekaart. Kwam mooi uit, want vanaf vandaag kon je je pas inschrijven. En het aantal inschrijvingen loopt nu al flink op!

Hamstring 1

Flexiumgel en wat massage blijken de 'blessure' te kunnen bedwingen.
Ik ga het in ieder geval rustig aan doen deze week. Zeker geen intervaltrainingen en wellicht alleen maar zwemmen. Tenzij daarbij ook  mijn hamstrings worden aangesproken.
Ik herinner me dezelfde pijn net voor de marathon van Chicago. Toen heeft het herhaaldelijk insmeren, masseren en rusten ook zijn vruchten afgeworpen. Op D-day voelde ik er niets meer van en kon ik mijn slag binnenhalen.
Ik hoop dat dit ook het geval zal zijn op zondag a.s. want dan staan 'Les Hivernales' op het programma. Door werken aan een brug over de spoorweg is het parcours van 19,2km verlengd naar 20,06km. Deze voorjaarsklassieker wil ik echt niet missen. Een loopje door het Zoniënwoud is altijd genieten.

Allereerste veldloop

Wat heeft me bezield om hieraan deel te nemen? Ik had nog nooit deelgenomen aan een veldloop en de Ekerse putten waren voor mij onbekend terrein. Nochtans vlakbij. De wedstrijd werd georganiseerd door de plaatselijk atletiekclub BREAK waar ik lid van ben. Ik vond dat ik hier ook moest aan mee doen. Een aanlooplus van 300m en 4 rondjes van 1,6km, 6,7km dus. Om 15:15u startschot voor de Juniors en de Masters. Iedereen schoot als een pijl uit de boog door de aanlooplus, de Ekerse poldergrond wild om zich heen spattend. Behalve ik. De eerste ronde liep ik helemaal achteraan. Laatste dus. Ik dacht, laat ons het parcours maar eens eerst verkennen en dan eventueel een tandje bij steken. Hobbelig, glad en zwaar. Wat kwam ik hier ook doen zonder spikes? Maar goed. Ik werd al snel vergezeld van een sympathieke 60'er die niet graag had dat ik achteraan bengelde. En ja, bij elke ronde staken we iemand voorbij. Ik was nog maar half in de derde ronde als ik hoorde dat de eerste al was aangekomen. Dit zijn wedstrijden voor rasechte atleten. Ik loop daar maar bij voor de versiering en om de hoop te vergroten. Met het ingaan van de 4e ronde voelde ik mijn rechter hamstring ernstig protesteren. Niet moeilijk. Ik was al die bewegingen, om mijn evenwicht te behouden, niet gewoon. Even dacht ik aan opgeven, maar mijn loopmaatje liet me niet gaan. Met hevige pijn sprintte ik dan toch de finish over. Dit loopje had me niet echt deugd gedaan. Ik eindigde echter niet als laatste en bovendien haalde ik toch 12km/u wat voor mijn doen helemaal niet zo slecht is. Alleen moest ik ditmaal mezelf vergelijken met een bende topatleten en dat is niet zo goed voor de moraal.

Enfin, ik heb eens een veldloop gedaan en ik weet nu waar de Ekerse putten zijn. Als mijn hamstring het belieft, dan loop ik daar nog wel eens voor een duurloop. Lijkt me best aangenaam. Een groene oase in het midden van de Antwerpse haven.

Bij deze mijn welgemeende dank aan Vicenty Apiecionek die mij over de streep heeft getrokken. Een doorwinterde ultraloper blijkt nu. En hij heeft zich echt wel ingehouden voor mij. Meer nog, hij liet me zelfs voor! In de uitslag wist ik dan ook zijn naam op te vissen.

Eerste zwemproef

Als starter was ik gisteren toe aan mijn eerste zwemproef in de club BrTC. 800m crawl. Geen wedstrijd, maar je mocht ook niet semmelen. Aan de hand van de uitslag wordt het programma bijgesteld. Weer keurig afgenomen door de trainers. Zij hielden o.a. de tel voor mij bij! Ik zwom deze 800 meters in 17m40s. Mocht ik dat tempo aanhouden voor de 1.500m dan haal ik net geen 33m.
In maart moet ik de 1.500m proef afleggen. En het liefst binnen het halfuur.

Trainen dus...