Kapittelloop

Na 2 jaar sneuvelt eindelijk mijn beste tijd op de halve marathon. Van 1:47:03u naar 1:43:27u. En daarmee duik ik ook onder 1u45'.

Op zaterdagavond 31/08 in Brasschaat, tijdens de vernieuwde Kapittelloop, is het me dan toch gelukt. Vermits ik naar de start ben gelopen dacht ik daarmee voldoende opgewarmd te zijn en ben er eigenlijk meteen in gevlogen. Te snel bleek achteraf. De eerste kilometer aan een gemiddelde van 13,5km/u! Dat kon ik dus ook niet volhouden en het tempo nam met elke ronde beduidend af. Gelukkig had ik nog wat reserve om toch een nieuw PR neer te zetten.

Daarna ben in terug naar huis gelopen, maar dat ging belange zo vlot niet meer...

Overigens was de vernieuwde Kapittelloop goed georganiseerd en met een dankbaar parcours. De 'haarspeldbochten' hadden misschien wel vermeden kunnen worden, want dat breekt toch het tempo.

Met deze tijd zou ik, volgens McMillan, de marathon in minder dan 3u40' moeten kunnen lopen...

The Magnificent Seven

Dinsdagavond 20 augustus om 20:20u. Net nog licht genoeg voor een fotoshoot van de zeven BrTC clubleden die volgend jaar op 29 juni aan de IronMan van Klagenfurt zullen deelnemen. Eén van deze foto's zal gebruikt worden voor de aanvraag van een registratienummer bij Kom Op Tegen Kanker. Ondertussen neemt de website 'IronMan tegen Kanker' zijn definitieve vorm aan. Kijk binnenkort maar eens op IronManTegenKanker.be. Vermits het registratienummer pas actief is vanaf begin 2014 is de 'sponsormodule' nog niet op punt gesteld. We lopen met enkele ideeën rond, maar concreet moet het pas tegen 2014 zijn.
We waren allen best opgewonden en begrepen meteen dat er met deze sponsoractie geen weg terug is en dat we onze sponsors niet mogen teleurstellen.

En dan nu de foto's:

Met onze namen op de rug

Eerste full distance triatlon

't Is al even geweten, maar nu kan ik het wel kwijt. Ik heb me ingeschreven voor de IronMan Austria in Klagenfurt op 29 juni 2014. Nog wel even te gaan, maar uit ervaring weet ik dat het er snel zal zijn. Ik heb me laten overhalen om met 6 andere BrTC-leden naar daar af te zakken op voorwaarde dat er een sponsoractie aan zou vastzitten. Een 'oudere' deelnemer zou hierin niet misstaan. Vermits ik wel iets met (eigenlijk tegen) kanker heb, zal ikzelf de kar daarin trekken. Een aanvraag is bij 'Kom op tegen Kanker' ingediend en deze reageerden natuurlijk zeer enthousiast. Kris VE, eveneens enthousiast clublid, zal daarvoor een website bouwen. Het was even moeilijk om een moment te vinden waarbij de zeven deelnemers tegelijk kunnen afspreken voor een groepsfoto, maar dat moment is gevonden en de foto komt er aan. Stilaan neemt één en ander concrete vormen aan en u zal daar ongetwijfeld nog van horen.

Naast dit 'goede doel' moet de prestatie nog geleverd worden en dat kan alleen maar door voldoende te trainen. En daar begint dan natuurlijk het broze evenwicht tussen training, familieleven en de job. Hopelijk krijg ik dat allemaal voor elkaar. 'Men' heeft me al gerustgesteld met de melding dat de trainingsduur nauwelijks meer zal bedragen dan wat ik trainde voor de IronMan 70.3 van Antwerpen twee jaar geleden. Straffer nog, het zou met minder kunnen.

Neemt niet weg dat ik er al naar uitkijk en dat de sponsoractie mij een extra impuls zal geven zoals dat bij de marathon van Chicago ook gelukt is.

Ik zal ook niet nalaten om de vorderingen via dit kanaal kenbaar te maken. Zo kan u samen met mij 'opgewonden' geraken.

Kuit

Op het einde van de Kraftman's trail voelde ik een kramp opkomen in m'n linker kuit. Door de snelheid te minderen is die er niet ingeschoten. Althans toch niet tijdens de wedstrijd. Wel daarna, tijdens het omkleden. Na een dag of 4 was de pijn verdwenen en de beklimming van de Mont Ventoux kwam niet meer in het gedrang.
Bij aanvang van stage 1 op de 2e dag van de Xtrails schoot de kramp er op dezelfde plaats opnieuw in maar dan heviger dan ooit. Blijkbaar ben ik er toch wat te stevig tegen aan gegaan daags ervoor tijdens de 6km proloog. Ik heb de 30km nog uitgewandeld, maar voor de volgende dagen heb ik toch forfait moeten geven.
Gelukkig stond er dan een week rust op het programma welke ik met Geert heb doorgebracht aan de voet van de Jura nabij Genève. In het begin nog met compressiekous, maar na een dag of 5 liet ik die ook uit om niet 'asymmetrisch' gebruind terug te komen... Wandelen was geen probleem, bergop ook niet.
2 weken na het voorval heb ik de loopschoenen nog eens aangetrokken en liep gisteren zo'n 6 km aan een TD-tempo van 9,5km/u. Dat ging best aardig, de vorm zat er blijkbaar nog goed in. Geen pijn ervaren. Dat heeft me er dan ook toe bewogen om vandaag voor 15km te gaan en ook die liep ik zonder problemen. Ik heb gelukkig vanmorgen wat getalmd anders had ik in het hevige onweer terecht gekomen. Nu heb ik na het onweer kunnen lopen. Droog ben ik echter niet gebleven ik was gewoon drijfnat van het zweet. Maar, en dat is wel het belangrijkste, ik heb geen pijn in mijn kuit gehad, alhoewel ik af en toe toch iets voelde dat me niet helemaal normaal leek. Ik liep 15km aan bijna 10km/u wat me toch enigszins geruststelt dat het niet om een spierscheur gaat.
Morgen een herstelritje en 10km trage duurloop.

Xtrails

Een meerdaagse trail door de Ardennen.

Xtrails dag 1: 6,5km.
Zeer steile klim net na de start. Twee voorbijgestoken omdat ze wandelden anders was ik als laatste boven aangekomen. Ben dan een versnelling hoger gegaan en ben in de afdaling als een (weliswaar te zware) berggeit naar beneden gevlogen. Waarbij ik er zeker een stuk of tien heb ingehaald. In het platte gedeelte staken me twee dames weer voorbij, maar dat heb ik 300m voor de finish weer ongedaan kunnen maken. Die waren niet op de hoogte dat er in mijn petje ook nog energie steekt:-) Prachtig parcours, belooft voor de volgende dagen. En het weer is eindelijk meewerkend.

Xtrails dag 2: 29,5km.
Na 800m voelde ik kramp op komen in mijn linkerkuit. Nog geen 50m schoot ze erin. Lopen was gedaan. Wandelen kon blijkbaar nog wel. Limiettijd was 5u. Wandelen aan 6km/u moet lukken. Alleen zijn het er bij mij 30,6km geworden. 2 paljassen stuurde me voor de grap een verkeerde richting uit. Het duurde meer dan 500m voor ik dat door had. Ik weet niet of ze er mee konden lachen, ik in ieder geval niet. Vermits ik al aardig tijd had verloren bij het oponthoud juist na de kramp kwam dat er nog bij. Nu goed, ik moest dus een stevig wandeltempo aanhouden. Bergop was redelijk pijnlijk, maar al gauw begreep ik dat ik op de tippen van mijn voet moest wandelen om de kuit niet meer te moeten aantrekken. Een zeer gevarieerd parcours dwong ons zelfs door het water te gaan. De koelte ervan leek wel deugd te doen aan de 'blessure'. Tot mijn grote verbazing kon ik 1km voor de finish nog een deelnemer inhalen. Die zat duidelijk op zijn tandvlees. Ik had toen een gemiddelde hartslag van 129 bpm. Genoeg reserve dus, maar dat wilde mijn kuit niet geweten hebben. Ik finishte onder luid applaus met nog iets meer dan 3 minuten over. Ik had het dus gehaald, samen met de laatste die 10" later aankwam. Heerlijk weer en een schitterende locatie (Mont des pins in Bomal) Brachten er meteen en vrolijke sfeer in. Een massage heeft wel deugd gedaan, maar ik vrees dat ik de volgende dagen moet afzien van verdere deelname. Morgenvroeg zal ik het met zekerheid weten... Slaapwel!

Xtrails dag 3: 21km.
Althans niet voor mij. Lopen zal zeker niet lukken En alhoewel de pijn best dragelijk is, ga ik me niet forceren om de tijdslimiet van 3u te willen halen. Dat zou een gemiddelde van 7km/u betekenen!! Gisteren haalde ik 6,8km/u en vandaag voel ik dat aan de heupen Straks wordt ik terug naar Aywaille gebracht en kan ik rustig naar huis rijden. Het gras moet nog afgereden worden. Misschien volgend jaar opnieuw en dan toch met Bart Raeymaekers ?

Xtrails dag 4: 45km.
Toch voor de anderen... Ik zelf ben gisteren naar huis gereden en heb er nog de hagen geschoren en het gras afgereden. De pijn is al een pak minder. 't Zal dan waarschijnlijk toch een stevige kramp zijn ipv een spierscheur. Maar zeker is dat niet. Met plezier denk ik terug aan de twee eerste dagen en de mensen die ik er heb leren kennen. De ene al wat gekker dan de andere ... Heerlijk.